De vrije-HUIS-artsenkeuze. Van DE arts van keuze naar EEN arts. Een terugblik.(Han Mulder)

 
De vrije-HUIS-artsenkeuze. Van DE arts van keuze naar EEN arts. Een terugblik.(Han Mulder)
Beste Leden, De afgelopen tijden waren in meerdere opzichten bijzonder. Meest in het oog springend zijn natuurlijk de schermutselingen over de vrije artsenkeuze en Artikel 13 geweest. Een onderwerp die ook sterk leeft in onze regio. Deze crescendo van gebeurtenissen cumuleerde in een anticlimax toen de Tweede Kamer op 24 juni jl. alsnog instemde met de wetswijziging van Artikel 13. De zorgverleners zijn hiermee op 1-0 achterstand gezet in alle onderhandelingen met zorgverzekeraars.

Het eindresultaat van het verzet is dat het oorspronkelijke plan behoorlijk is uitgedund. De restitutiepolis blijft (voorlopig) nog onder de zorgverzekeringswet vallen. De humane behandeling van de patiënt, zoals acceptatieplicht, blijft hiermee gewaarborgd. Verder wordt de eerste lijn uitgezonderd (er blijft dus wel vrije-HUIS-artsenkeuze) en de "selectieve zorginkoop" door verzekeraars wordt voorzien van behoorlijk wat waarborgen. Het feit blijft dat het recht op DE arts van uw keuze is genivelleerd naar alleen: u heeft recht op EEN arts. De maatregel zal in haar huidige vorm met name de GGZ en de ziekenhuisspecialisten treffen. Als zij niet naar de pijpen van de verzekeraar dansen dan is met een pennenstreek hun praktijk geschiedenis. En dan hebben we het nog niet eens over de patiënt: de grootste verliezer. Juist de zo gepropageerde rol van de patiënt als drijvende kracht achter zorgvernieuwing door zijn zoeken en selecteren van zijn hulpverlener is voorbij. De zorgvernieuwende zorgverlener zal eerst voorbij de counters van de zorgverzekeraar moeten komen voordat hij überhaupt iets kan presenteren aan de patiënten. En als jouw arts bij een verzekeraar geen contract meer krijgt, kan je vertrekken naar een andere arts.

Geheel onverwacht is de uitkomst niet.
In tegenstelling tot de huisartsenvereniging LHV hadden de medisch specialisten van de vereniging OMS en de organisatie van de GGZ in een vroeg stadium, namelijk bij het afsluiten van het beruchte zorgakkoord, al ingestemd met de afschaffing van de vrije artsenkeuze en de verandering van Artikel 13. Gezien de ophef van de laatste tijd vragen wij ons sterk af of dit een gedragen besluit door hun leden was. Meer dan 100.000 zorgverleners hebben de petitie op de VVAA website getekend. Hier moet toch ook een significant deel van hun ledenbestand onder zitten.

Ook de KNMG ging vorig jaar al overstag. Die was al tevreden met het behoud van de restitutiepolis in de zorgverzekeringswet. De LHV moest als enige artsenvereniging hier dus tegen vechten met helaas alleen succes voor haar eigen beroepsgroep. Opmerkelijk was wel de recente positie inname van de VVAA die volgens mij harder voor de zorgverleners gevochten heeft dan de eigen organisaties van de getroffen artsen GGZ / ziekenhuisspecialisten. De motieven hiervoor zijn niet helemaal duidelijk, maar ze hebben zeker effect gehad met name op een aantal modificerende amendementen die op de wetswijziging zijn toegepast. Tenslotte wordt het onderwerp 9 september in de Eerste Kamer behandeld. Deze "chambre de reflexion" lijkt het laatste bastion dat nog genomen moet worden.
Laten we hopen dat de Eerste Kamer zijn reflectie serieus neemt.