Lichtpuntjes

 
Lichtpuntjes
Wie had vorig jaar kerst verwacht dat corona ons een jaar later nog steeds zo in zijn greep zou houden? We gingen ervan uit dat als het merendeel van de mensen gevaccineerd zou zijn, we toch wel grotendeels terug zouden kunnen naar ‘het oude normaal’. Helaas: niets is minder waar. We zitten inmiddels weer in een ‘harde lockdown’ en voor de aanstaande feestdagen geldt het advies elkaar minder op te zoeken, zoveel mogelijk in de huiselijke ‘bubbel’ te blijven, etc. De gezelligheid waar we zo naar uitkijken, dicht bij elkaar zijn, ’s avonds een hapje eten buiten de deur: het zit er nog even niet in. Het zijn met recht donkere dagen voor kerst.

Daarnaast is er de nodige onrust in huisartsenland. De NZa en VWS willen dat generalistische basiszorg in zijn geheel wordt uitgevoerd door huisartsen. Dat betekent: meer werk erbij. Het opvolgingsvraagstuk wordt nóg lastiger dan het afgelopen jaar. En ook het overleg met de zorgverzekeraars loopt niet van een leien dak. Zoals het zich nu laat aanzien, is ook hier meer werk het gevolg, waar uiteindelijk minder inkomsten tegenover staan. Voor veel collega’s is de maat echt vol, meer kan er gewoon niet bij. En dan heb ik het nog niet eens over de tweede lijn die meer zorg wil substitueren, de GGZ die vastloopt, en de tuchtrechter die ons op de nek zit omdat we niet-afgeloste ONS-gelden moeten inzetten voor patiënten, waarbij we ook bijna de verantwoording dragen van de tweede lijn en de GGZ. En zo gaat het maar door …  
 
En toch … kerst is geen kerst als er niet ook lichtpuntjes zijn. En die zijn er, ook in alle huisartsenhectiek. Zo hebben we het programma OPEN in onze regio heel goed georganiseerd en hebben we ook het regelen van ELV-bedden inmiddels goed voor elkaar. Voor wat betreft MOVE (moderniseren van de LHV) zijn er nog veel zaken onduidelijk en hebben we ons als bestuur onthouden van stem over de invoering. Wel hebben we uitgebreid gesproken over en geanticipeerd op de veranderingen, en zijn ervan overtuigd dat we de binding met de huisartsen in de regio kunnen blijven borgen. We kijken met een positieve blik vooruit!

Samen de schouders eronder, dat maakt ons als huisartsen sterk. Daarom moeten we elkaar blijven opzoeken en blijven vinden. Moeten we samen zoeken naar de grenzen van de huisartsenzorg, naar oplossingen as het gaat om financiering van ons mooie vak,
et cetera.
 
Samen bieden we hoop, licht en warmte in een donkere tijd. Aan onze naasten, aan onze patiënten, maar ook: aan elkaar.
 
Ik wens jullie fijne feestdagen en een gezond nieuwjaar!
 
Mark Pul,
voorzitter LHV Huisartsenkring Zwolle/Flevo/Vechtdal